راهآهن ایران؛ ستون استحکام لجستیک در میانه شعلههای جنگ
با تشدید حملات دشمن به زیرساختهای حیاتی کشور، شبکه ریلی ایران در سومین جنگ تحمیلی، بار دیگر نقش راهبردی خود را در حفظ جریان پایدار تأمین کالاهای اساسی و تقویت تابآوری ملی به نمایش گذاشت.
به گزارش ریل ایران؛ جنگ با تمام تلخیها و خسارات گاه جبرانناپذیر خود، عرصهای برای سنجش عملکرد و کارآمدی دستگاهها و سازمانهای دولتی و خصوصی در شرایط بحرانی به شمار میرود.
در این میان، تجاوز ائتلاف آمریکا و رژیم غاصب صهیونیستی به خاک کشورمان، برخلاف ادعاهای مطرحشده مبنی بر عدم هدفگیری زیرساختها، خسارات قابلتوجهی به بخشهای حملونقل و انرژی وارد کرده است.
تبدیل شدن خلیج فارس به صحنه درگیری، نشان میدهد که با وجود تلاش نیروهای نظامی برای تأمین امنیت کشتیهای تجاری، مسیرهای دریایی در جنوب و حتی شمال کشور در معرض تهدید جدی قرار گرفتهاند؛ مسئلهای که ریسک ترانزیت در کریدورهای حیاتی منطقه را به شکل چشمگیری افزایش داده است.
عملکرد موفق راهآهن در تثبیت حملونقل در شرایط جنگی
شرایط جنگی در مناطق جنوبی کشور، بهطور طبیعی باعث نوسان در حجم مبادلات ترانزیتی شده و بخشهای جادهای و ریلی را نیز تحت تأثیر قرار داده است. با این حال، شبکه راهآهن ایران در روزهای اخیر توانسته عملکردی قابل توجه از خود نشان دهد و روند خدمترسانی، بهویژه در حوزه جابجایی کالاهای اساسی، را با ثبات ادامه دهد.
در این مدت، هیچیک از نواحی ریلی کشور متوقف نشده و کارکنان این حوزه، حتی در مواجهه با تهدیداتی همچون حملات تروریستی به منازل سازمانی در تبریز، به فعالیت شبانهروزی خود ادامه دادهاند تا از ایجاد اختلال در تأمین نیازهای اساسی مردم جلوگیری شود.
تأکید مدیریت راهآهن بر تداوم جریان حمل بار و مسافر نیز با بازدیدهای میدانی مسئولان، از جمله حضور عضو هیئتمدیره و معاون ناوگان در ایستگاه خواف، همراه بوده است.
نقش راهبردی راهآهن؛ حقیقتی که در بحران آشکار شد
از گذشته تاکنون، بسیاری از شبکههای ریلی جهان، از جمله محور شمال – جنوب ایران، علاوه بر کارکردهای اقتصادی، نقش مهمی در پشتیبانی نظامی داشتهاند. این اهمیت به دلیل ظرفیت بالا، دقت و امنیت حملونقل ریلی است. در شرایط کنونی نیز این ویژگیها بار دیگر برجسته شدهاند.
در حالی که بنادر و فرودگاههای کشور هدف حملات شدید دشمن قرار گرفتهاند، مسیرهای زمینی، بهویژه شبکه ریلی، به ستون اصلی جابجایی کالاهای اساسی تبدیل شدهاند.
تداوم ارتباط ترانزیتی با کشورهای همسایه و حرکت مداوم قطارهای باری در چهار جهت کشور، شریانهای حیاتی تأمین کالا را حفظ کرده و نقش مهمی در افزایش تابآوری ملی ایفا کرده است.
این شرایط نشان میدهد که صنعت حملونقل ریلی، فراتر از یک حوزه اقتصادی، ابزاری راهبردی برای حفظ پایداری کشور در بحرانهاست.
از این رو، سرمایهگذاری در توسعه زیرساختها و ناوگان ریلی، نهتنها یک ضرورت اقتصادی، بلکه یک نیاز حیاتی و استراتژیک برای مواجهه با شرایط سخت آینده به شمار میرود.
